ديگرى كه سوار آن است غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند بايد نماز را شكسته بخواند ، وأحوط جمع بين شكسته وتمام است . ( مسأله 1259 ) : مسافري كه با ظالم سفر مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو كمك به ظالم است ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است . ( مسأله 1260 ) : اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1261 ) : هر گاه براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است ، وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، وهم چنين است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، گرچه در اين صورت احتياط آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند وروزه هم بگيرد . ( مسأله 1262 ) : مسافري كه سفرش حرام است چنانچه بين راه از قصد گناه توبه كند ، يا هنگام برگشتن از سفر مسافتى را كه طي مىكند هشت فرسخ باشد بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط لازم آن است چنانچه هنگام برگشتن توبه نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند . ( مسأله 1263 ) : شخصي كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده چنانچه مقدار گذشته مسافرت بوده صحيح است ، وگر نه احتياط واجب آن است كه آن نمازها را اعاده نمايد . شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا مىكنند مىمانند ، وپس از چندى به جاى ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند . ( مسأله 1264 ) : اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتشان سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد ، نماز را تمام بخواند ، وگر نه چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد احتياط لازم جمع بين شكسته وتمام است .